اورا بهتر بشناسید ، حقایقی از زبان خود (منصفم )  

بعضی وقتها که منصف میشم ، و با خودم روراستم ، به یک حقایقی دست پیدا میکنم که برایم بسیار ناب و با اهمیتند ، چرا نمیتونم همیشه اینجوری باشم ؟ ایراد کار کجاست ؟ از خدا پنهون نیست از شما چه پنهون ، یکی از آرزوهایم این است که زنده باشم و فرج مولی و صاحب اختیارم را ، و منتقم خون مظلومان اهل بیت (ع) را ببینم و با افتخار تمام در رکاب جگرگوشه حضرت زهرا (س) خدمت کنم و در زیر پایشان و در محضرشان به شهادت برسم ( انشاالله ) اما خدا وکیلی ، خیلی وقتها هم از این آرزوم خیلی خجالت میکشم ، البته ناگفته نمونه که این مسائلی را که عرض میکنم ، نسخه ای نیست که بتونم به کسی دیگه بدم ، فقط به درد خودم میخوره ، یا حداکثر آدمهائیکه مثل من فکر و عمل میکنند و بس !!!!

غروب پنجشنبه ای نمیدونم چرا یکهو دلم گرفت ، دلم میخواست فقط ساکت باشم ، رفتم تو اتاقم و یکی از نوارهای روضه ای رو که خیلی دوست دارم گذاشتم و آرام آرام اشک ریختم ، مادح عزیز خطاب شعرش امام عصر(عج) بود و به ایشون عرض کرد آقا میشه به این نوکرات گوشه چشمی کنی و برای یک لحظه هم که شده خودت رو به ما نشون بدی ؟ ...... آقا گریه من شدت گرفت و دیگه نوار رو نمیشنیدم و یواش یواش و زیر لب با آقام زمزمه میکردم ............ آقا جون به خوبا سر میزنی ، مگر بدا دل ندارن ؟ .......... همه هست آرزویم که ببینم از تو روئی ..... و جای شماها خالی ، کیف کردم ، اما نمیدونم چرا یکدفعه از حالم کاسته شد ، خورد خورد اشکم هم خشک شد ، با خودم گفتم : چرا اینجوری شدم ؟ چرا حالم نصفه کاره ول شد ؟  آقا چشمتون روز بد نبینه ، دوباره عشق منصف شدن اومد سراغم ، به من نهیب زدم که ، آخه پسر خوب ، قربون اون شکلت برم ، نماز جماعت اول وقت رو که  از دست دادی ، هیچ ، صدای نوارت گوش اهل خونه و چه بسا همسایه هارا هم برد ، هیچ ، دستور مادرت را هم انجام ندادی که فرموده بود نون بخری و الآن هم که نونوائی باز نیست ، هیچ ، این حرفهائیکه خطاب به امام زمان (عج) میگفتی دیگه چی بود ؟ دیدن ایشون چه چیزی را برای تو حل میکنه ؟ مگر امام زمان (عج) متعلق به کل هستی نیست ؟ پس چی میگی پیش خودت و فکر میکنی این زمزمه ها مورد قبول ایشون هم هست ؟ پس تو فقط دلت میخواد ایشون دوست تو باشه و فقط ایشونو ببینی ؟ دیگه نه وظیفه ای ، نه تکلیفی ، نه ...... کلافه شدم ، ادامه داد ، راستی ، دیدن امام زمان (عج) همه مشکلاتت رو حل میکنه ؟ مگر زبانم لال و العیاذبالله حضرت امیر (ع) از ایشون کمتر بودن ؟ پس چرا همه آنهائیکه سعادت زیارت ایشون را پیدا کردن ، هدایت نشدن به راه راست ؟ آنهائیکه توسط ائمه هدی (ع) توفیق بندگی خدا و اطاعت دستورات امام زمانشان (ع) نصیبشان شده ، چه ویژگیهائی داشتند ؟ با این طرز فکر و رفتار و کردار و اینگونه تلقی تو ازدین و امامت ، آیا این معنی مستفاد نمیشه که امام زمان (عج) باید درباره تو ( العیاذبالله ) پارتی بازی کنند نزد خدا ؟ ( اشتباه نشود ، منکر شفاعت ائمه (ع) از دایره دین خارج شده و دیگر مسلمان نیست ) این توقع مانند این است که تو درجمهوری اسلامی ، مرتکب خطائی بشوی و توقع داشته باشی ، چون مرید و فدائی رهبر فرزانه انقلابی ، ایشان اجازه ندهند که تو مطابق با جرمت مجازات بشی ، آیا واقعا این شدنی است ؟ خود منصفم میگفت : خدا مهمتره یا امام ؟ اگر خدا مهمتره ، پس چرا تو نمازت ، اصلا احساس حضور نداری ؟ اوقات دیگه رو توقع ندارم ، ولی مگر به دستور خود خدا روزی پنج نوبت ، اونهم با رعایت آداب و اصولی به پیشگاهش نمیری ؟ پس چرا هیچوقت ، یا اکثر اوقات ، نمازت را با حضور قلب نمیخونی ؟ مگر خودت این امتیازها را برای نماز نمیگوئی ؟ بگویم وقتی برای مردم حرف میزنی در باره نماز چه ها میگوئی ؟

 نماز : پناه بى پناهان ، سنگر دردمندان ، گلستان روح افزاى عاشقان ، چراغ پرفروغ نيمه شب مشتاقان ، صفاى دل مستان ، و سير و سلوك آگاهان است .

  نماز : برتر از همه عبادات ، منعكس كننده تمام واقعيات ، منبع بركات ، و كليد گشاينده كل مشكلات ، و شستشو دهنده خطرات و خاطرات از قلب ، و نور و روح عارفان و خالصان است .

  نماز : عمود دين ، عصمت يقين ، در رأس كل احكام دين ، آيت مبين ، نور جبين ، زداينده اندوه غمين ، علاج كننده طوفان روحى سهمگين ، دلگرمى دل سنگين ، و شادى جان اندوهگين است .

نماز : زنده كننده جان ، صفابخش حيات جاودان ، روشنى راه رهروان ، تكيه گاه سالكان ، راز و نياز عارفان ، سرمايه مستمندان ، دواى درد بى درمان ، شعله دل بيداران ، نواى قلب بى دلان ، دليل گمراهان ، اميد اميدواران ، مايه شادى سحرخيزان ، سوز جان سوختگان ، حرارت روح افسردگان ، مايه بقاى جان ، و دستگير انسان به موقع خطر و نجات آدمى از شر ، و درمان وجود از تمام بدبختى هاست .

نماز : محكم ترين رشته الفت بين بنده و خداست ، و واى بر آن بدبختى كه از اين پيوند پر فیض الهى جداست ، و حيات و زندگيش از نور اين عبادت پر قيمت بى بهره است .

 نماز : واقعيتى است كه خداوند مهربان از باب عشق و محبت از انسان خواسته ، و نورانى ترين حكم ، در شبستان حيات بندگان شايسته الهى است .

 نماز : ريسمان اتصالى است ، كه همه هستى ، و موجوديت آدمى را ، به ملكوت پيوند داده ، و مانند اين رشته پر ارزش و منبع فيض ، برنامه ای را براى ايجاد ارتباط بين بشر و حق جل و علا ، نمى توان يافت .

پس چگونه است  که این سخنها ، درروح و جان خودت نقش نبسته ؟ مگر امامتان برای احیای همین ارزشهای الهی و سنن نبوی (ص) قیام نخواهد نمود ؟ مگر قرار نیست منتظران واقعی ، در زمان غیبت کبری ، خود را متخلق به اخلاق و کردار و رفتار ایشان گردانند ؟ ومگر نه این است که در زمان فرج ، گروهی که این خصوصیات را دارند ، در مرحله اول ، خدمت امام شرفیاب خواهند شد و در زمره سربازان و خدمتگزاران ایشان خواهند بود ؟ در اینکه امام زمان (عج) از هر رئوفی مهربان ترند شکی نیست ، و در زمان ظهور ، با مردم کل دنیا ، با صلح و صفا و ملاطفت برخورد مینمایند شکی نیست ، اما یاران ایشان ، خصوصیات ویژه ای دارند ، اگر همین فردا که جمعه است و متعلق به حضرت ولی عصر(روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه فدا ) آقا تشریف بیاورند ، تو با این طرز فکر، با این بطن آلوده به حرام و شبهه ، با این حق الناس و حق الله که بر ذمه داری ، با این چشمان ناپاک و با ....... خجالت نمیکشی ؟ آیا میتوانی خود را در زمره یاران و همراهان ایشان معرفی کنی  ؟ مگر حضرت ایشان برای اجرای دستورات الهی و رعایت حدود شرع مقدس اسلام ، ظهور نخواهند نمود ؟

داستان صابونی را برگردانید :

این داستان را که حتما شنیده ای ، مردی وارسته و پاک نهاد ، در بغداد وارد حجره سقط فروشی شد و از فروشنده تقاضای کافور نمود ، سقط فروش اظهار نمود که مدتی است تمام کرده ام و هیچ ندارم ، مرد الهی فرمود داری ، ولی فراموش کرده ای ، در فلان بسته و در فلان قفسه است ، فروشنده به مکانی که آدرس داده شد سر زد و با تعجب دید که بسته ای کافور از قبل درآنجا داشته که فراموش نموده ، از اين معنى تعجب كرد ، پرسيد شما از كجا دانستيد در مغازه من كافور هست ، در صورتى كه من مدتهاست به خيال اينكه اين جنس را ندارم ، مشتريان خود را جواب مى كنم ، آن مرد الهى فرمود : يكى از دوستان وجود مبارك حضرت ولى عصر(عج) از دنيا رفته و حضرت اراده فرمودند ، خود متكفل غسل و دفن باشند ، مرا به حضور خواستند و فرمودند ، در تمام بازار بغداد به يك نفر اطمينان هست و او كافور دارد ، ولى داشتن كافور را فراموش كرده ، شما براى خريد كافور به نزد او برو ، و آدرس كافور فراموش شده را در اختيار او بگذار ، منهم به نشانى هاى ولى امرم به در مغازه تو آمدم ، سقط فروش بناى گريه و زارى گذاشت ، و از آن مرد الهى به التماس درخواست كرد ، كه مرا براى ديدار مولايم ، گرچه يك لحظه باشد با خود ببر، آن مرد الهى درخواست او را پذيرفت ، و وى را همراه خود برد ، به بيابانى رسيدند كه خيمه يوسف عدالت در آنجا برپا بود ، قبل از رسيدن به خيمه ، هوا ابرى شد و نم نم باران شروع به فرو ريختن كرد ، ناگهان سقط فروش به یادش آمد  كه مقدارى صابون ساخته و براى خشك شدن بر بام خانه ريخته ، اگر باران ببارد ، وضع صابون چه خواهد شد ؟ در اين حال بود ، كه ناگهان صداى حجت حق (عج) برخاست صابونى را برگردانيد ، كه با اين حال ، لايق ديدار ما نيست ، اينجا كه پيشگاه عبدى از عباد صالح خدا بود ، زائر را به خاطر داشتن دو حال نپذيرفتند ، آه و حسرت اگر انسان براى نماز، در محضر حق حاضر شود ، و رو به قبله آرد ولى د لش از قبله حقيقى غافل و به هزار جا غير از پيشگاه حضرت محبوب مايل باشد . 

پس وای بر تو که فقط اسم خودت را منتظر نامیده ای ، و هیچ رنگ و بوئی از مولایت نگرفته ای ، هرگاه در نمازی ، پرنده دلت به همه جا سر میزند ، الا سمت رب الارباب !!!!!

خود منصفم راست میگوید ، قبل از ارشاد هرکس ، اول باید خودم را اصلاح کنم ، باید نگرشم نسبت به حقیقت دین ، به دستورات دین و اهداف دین ، تغییر کند ، باید یکبار دیگر مسلمان شوم و اینبار ، با آگاهی و با توجه کامل ، خواندن و انباشته کردن اطلاعات دینی ، که نتواند تغییری درخلوت و تنهائیم ایجاد کند چه سودی دارد ، یقینا دینی که پیامبر اسلام (ص) جهت تبلیغش مبعوث گردید و امامان معصوم (ع) برای تبیین آن جان و مال و اهل و عیال فدا نمودند ، برای این دینی که نمیتواند مرا اصلاح کند نبوده است ،  باید یک بار دیگر خدا شناسی ، نبوت شناسی ، معاد شناسی امام شناسی و عدالت شناسی بیاموزم ، باید به مهدی (عج) این آخرین ذخیره الهی ، به چشم یک منجی جهانی که وظیفه و هدفش ، اصلاح شرق و غرب عالم است بنگرم ، نه فقط به عنوان کسی که شفیع شیعیانش میباشد ، این هست ولی وظائف دیگرش را باید شناخت و مطابق با خواست او ، که همانا خواست خداست منطبق شد ، باید بدانم که اسلام دینی جهان شمول است و برای نجات بشریت آمده ، آنهم نه با اکراه و اجبار ، بلکه با منطق و استدلال ، پس هرچه هست و هر اشکال و یا مشکلی هست ، در برداشت من از دین است و شاعر درست شناخته و درست گفته اسلام به ذات خود ندارد عیبی هرعیب که هست در مسلمانی ماست

بار پروردگارا ، ای خالق بی همتا ، اکنون بنده ای عاصی و از کرده خود پشیمان ، به لطف و هدایت تو ، چشم طمع دوخته ، که اگر تو اراده نفرمائی ، تمام دانش و علوم بشری ، یک گام نتواند که او را هدایت نماید ، از هر فکرو اندیشه و هر عملی که موافق خواست تو و رضای تو نبوده ، و منطبق با دستورات انبیاء و اولیائت نبوده ، طلب عفو وبخشش دارم ، و ملتمسانه و با شرمی که وجودم را لبریزنموده ، به تو پناه آورده ام  ، ای پروردگار دانا و حکیم ، مرا به واسطه آخرین امام و پیشوای بشریت ، و به واسطه دوستان و یاران آن حجت حق ، برسبیل خیر و صلاح هدایت فرما ، و مرا با صالحان و پاکان درگاهت در دنیا و آخرت محشور فرما ، آمین یارب العالمین