بسم الله الرحمن الرحيم

شهر رمضان الذي أنزل فيه القرآن، هدي للناس وبينات من الهدي و الفرقان

 حلول ماه ضیافت الله ، ماه غفران و رحمت واسعه خداوندی ، ماه نزول قرآن و ماه لیله القدر، برجمیع مسلمین خصوصا شیعیان حضرت امیرالمومنین(ع) و اولاد معصوم وکرامشان(ع) وبه ویژه منتظران ظهورآخرین ذخیره الهی حضرت اباصالح المهدی(عج) مبارک باد .

به نظر میرسد همین آیه برای نشان دادن اهمیت این ماه عظیم کافی باشد ، ماهی که آخرین دستورات خداوند ، جهت هدایت بشر، به انسان کامل نازل گردیده ، یعنی قرآن ، آن هم چه قرآنی ؟ بینات من الهدی و الفرقان ، حقیر درمقام بیان توضیح اینکه قرآن جیست ؟ فرقان چیست ؟ نیستم بلکه هدفم این است که توجه همگان را بیشتراز قبل به اهمیت و جایگاه این ماه عظیم جلب نمایم .

درروایتی نقل شده که رسول خدا(ص) درجمعه آخرشعبان فرمودند: قد اقبل اليكم شهر الله بالبركة والرحمة والمغفرة ، و همچنین در ادامه فرمودند: ايامش ، افضل ايام است شبهايش ، افضل شبهاست ، ساعاتش ، افضل ساعات است همه اين عظمت به این سبب است ،

إنّا انزلناه في ليلة القدر، وما ادراك ما ليلة القدر، ليلة القدر خير من الف شهر، تنزل الملائكة والروح فيها بإذن ربهم من كل امر سلام هي حتي مطلع الفجر.

همه اين عظمت ، در اثر اين است كه در اين ماه ، يك شب است و آن ، شب تقدير است ، آن شب همه اعمال ، ارزاق ، مقدّر مي شود و تمام آن تقديرات بر وليّ أمر نازل مي شود و همه آن صحائف به امضاء  صاحب الزمان (عج) مزيّن مي شود عظمت اين ماه در اثر آن شب است ، عظمت آن شب هم در اثر نزول قرآن است.

در روایتی که مرحوم كليني ، شيخ المحدثين در كافي و صدوق رئيس المحدثين در ثواب الأعمال نقل مي كنند ، آن هم از چه كسي؟ از شخصی كه لسان الله ناطق است ، خلاصه مطلب این که :

اگر كسي ازجواني قرآن بخواند وآن قرآن با گوشت و خون او ممزوج بشود اين جوان وقتي از دنيا برود حشرش مع السفرة الكرام البررة است يعني محشر او با ابراهيم خليل الرحمان(ع) است ، حشر او با موسي بن عمران(ع) است ، حشراو با عيسي بن مريم(ع) است اگرزن است ، حشراوبامريم بنت عمران(س)است با صديقه كبرى(س) دختر پيغمبر آخرالزمان(ص) است .

رسول خدا(ص) فرمود: اگر كسي در ماه رمضان يك آيه قرآن بخواند ، ثواب يك ختم قرآن دارد ، الله اکبر از عظمت این ماه و عظمت قرآن ، هرختم قرآنی دو مطلب دارد ، یکی برات آزادی ازآتش جهنم و یکی استجابت دعا .

 اين بيان رئيس مذهب است ، اميرالمؤمنين(ع) در وصيت به فرزندش محمد حنفيه فرمود: قرآن عهد خداست ، كاري كن كه هيچ روزي بر تو نگذرد مگر اين كه عهد خدا را بخواني ، حداقل پنجاه آيه ، اگر سعادت پيدا كني ، بيشتر چه بهتر، فاقرؤا ما تيسر من القرآن آن وقت اين قرآن چه مي كند ، اثرش چيست؟

 مرد و زن از امروز تصميم بگيريم هر ماه يك قرآن ختم کنیم ، آن وقت اثر چيست؟ اثر اين است: روز قيامت كه مي شود خدا دو حلّه به قامت اين شخص میپوشاند ، تاج كرامت بر سرش میگذارد ، خلد را به يك دستش میدهد ، امر را به يك دستش میدهد ، بعد به او میگویند برو به بهشت يك آيه بخوان ، يك درجه بالا برو آن وقت نتيجه اش اين است كه همه مقامات بهشت تنظيم شده به عدد آيات قرآن ، اگر اين برنامه را عمل كنيد ، ممكن نيست در بهشت به آخر درجه نرسيد ، انشاالله ، فقاهت در دين آن است كه ظرائف مطالب ديني فهميده بشود ، اين حقائق دراخبار، منتشر است مجموعه اش اين است ، حالا اين قرآني كه اين چنين است اگربا اين روش كه گفته اند بخوانيم همين قرآن منقلب مي شود به نحوی كه عقل مبهوت است ، آن چيست؟ آن اين است كه از اين تاريخ كه شروع كرديد به ختم قرآن در هر ماه نيتتان اين باشد كه من اين ختم را مي خوانم فقط براي امام زمان(عج) اگر اين كار را بكني اثرش چيست؟ اثرش اين است كه طبق حديث تمامي علمای بزرگ ، مثل شيخ مفيد ، مثل كليني ، مثل سيد بن طاووس نقل كرده اند كه از امام زمان(عج) جدا نخواهد شد ، منتها كيست كه قدر اين نعمتها را بداند ، تا حالا که عمر گذشت و نفهميديم از حالا بفهميم شروع كنيم ختم قرآن براي ایشان ، اثرش را كى مي فهميم؟ اثرش را آنجا مي فهميم... اگر يك دوره سال ، هر ماه يك ختم قرآن هدیه به امام زمان(عج)  نمودیم ، شب قدركه دفتر عملت را نزد ایشان میبرند و میبینند كه تو يكسال هر ماه براي او يك ختم قرآن كردي ، آيا آن سليمانٍ عالم وجود كه تمام آنچه 124 هزار پيغمبر(ع) از مناقب داشتند همه در وجود اوست ، آيا او با تو چه خواهد كرد؟ متاسفانه بسیاری از ما از این نعمتها استفاده نکرده ایم ، اين مطلب اول ، قرآن فقط به اين قصد و به اين نيت ، هديه به امام عصر(عج) قطب دائره امكان، آن كسي كه بيمنه رزق الوراء و بوجوده ثبتت الأرض والسماء .

درپایان خطبه پیامبراعظم (ص) حضرت امیرالمومنین(ع)سئوال نمود ، افضل اعمال در ماه رمضان چیست ؟ فرموند : الورع من محارم الله ، ورع از آنچه كه خدا حرام كرده ، افضل اعمال اين است شكم از لقمه حرام ، چشم از نگاه به بيگانگان ، گوش از شنیدن انواع صداها و حرفهای حرام ، یعنی افضل مي شود ورع [از محرمات]این هم مطلب دوم .

بعضی ها مانند حقیر ، یازده ماه از سال را بیشترصرف گفتن کردند و ازعمل صالح کمتربهره بردیم ، اینک به همه دوستان و سروران ارجمندم توصیه میکنم از خداوند بخشنده مسئلت نمائیم ، حال که شیطان ملعون و اعوان و انصارش دربندند ، توفیق بندگی خالصانه به همه ما عنایت فرماید ، به برکت و عظمت صلوات بر محمد و آل محمد(ص) التماس دعا و یا علی (ع) مددی فرما

.........................................................................................................

برداشتی از فرمایشات آیت الله وحید خراسانی

با طرح اینگونه مطالب و داستانها ، تلاش مینمایم تا راه رسیدن به مولی و امام خویش را بیابم ، دراین مسیر صد البته کسب علم و دانش بسیار ضروری و لازم است اما مطمئنا کافی نیست و تا اخلاص و رضایت خداوند کریم درمیان نباشد ، علم به تنهائی نمیتواند راه گشا باشد ، باید دراین داستانها کمی دقت کنیم و ببینیم آنهائیکه توانسته اند از مولای خود دلبری نمایند ، چه ویژگیهائی داشته و چه نوع کارهائی را انجام داده و یا ترک نموده اند. خداوند همه ما را به راهی که رضایتش درآن است هدایت فرماید.

نماز‌هاي تقي بي‌ نماز

نامش سيد يونس و از اهالي آذرشهر آذربايجان بود ، به قصد زيارت هشتمين ستاره‌ آسمان امامت حضرت علی بن موسی الرضا(ع) راه مشهد را در پيش گرفت و بدانجا رفت اما پس از ورود و نخستين زيارت ، همه پول او مفقود و بدون خرجي ‌ماند ، ناگزير به حضرت رضا(ع) متوسل ميشود و شب ، درعالم رؤيا  مي ‌بيند كه حضرت مي ‌فرمايد: سيد يونس بامداد فردا هنگام طلوع فجر، برو و در بست پايين خيابان ، زير غرفه نقاره خانه بايست ، اولين كسي كه آمد مشكلت را به او بگو تا او مشكل تو را حل كند .

 مي ‌گويد پيش از طلوع آفتاب بيدار شدم وضو ساختم و به حرم مشرف شدم  و پس از زيارت ، قبل از دميدن فجر به همان نقطه ‌اي كه در خواب ديده و دستور يافته بودم آمدم و چشم به هر سو دوختم تا نفرا ول را ببینم كه به ناگاه ديدم ، آقا تقي آذرشهري كه متأسفانه در شهر ما ، به خاطر بدگويي برخي ، به او تقي بي ‌نماز  میگفتند از راه رسيد ، اما من با خود گفتم آيا مشكل خود را به او بگويم؟ با اينكه در وطن متهم به بي ‌نمازي است ، چرا كه در صف نمازگزاران نمي ‌نشست ، من چيزي به او نگفتم و او هم گذشت و به حرم مشرف شد ، من نيز بار ديگر به حرم رفته و گرفتاري خويش را با د لي لبريز ازغم واندوه به حضرت رضا(ع) گفتم و آمدم ، بار ديگر، شب در عالم خواب حضرت (ع) را ديدم و همان دستور را دادند و اين جريان چند شب تكرار شد.

باخود گفتم بي ‌ترديد در اين خوابها ، رازي است به همين جهت بامداد روز بعد جلو رفتم و به اولين نفري كه قبل از فجر وارد مي ‌شد و جز آقا تقي نبود سلام كردم و او نيز مرا مورد دلجويي قرار داد و پرسيد اينك چند روز است كه شما را دراين جا مي ‌بينم ، كاري داري؟ من جريان را گفتم و او نيز علاوه بر خرج توقف يك ماهه ‌ام در مشهد ، پول سوغات را نيز داد و گفت: پس از يك ماه ، قرارما درفلان روز و فلان ساعت ، آخربازار سرشور درميدان سرشور باشد ، تا ترتيب رفتن تو به سوي شهرت را بدهم ، از او تشكرکرده و خدا حافظی نمودم .

آمدم  و پس از يك ماه زيارت با حضرت رضا (ع) وداع كرده و سوغات هم خريدم خورجين خويش را برداشتم ، در ساعت مقرر در مكان مورد توافق حاضر شدم ، درست سر ساعت بود كه ديدم آقا تقي آمد و گفت: آماده رفتن هستي؟ گفتم: آري ، گفت: بسيار خوب بيا !!‌ بيا نزديك  ‌تر، رفتم ، گفت خودت به همراه بار و خورجين و

هرچه داری محکم مرا بگیر، گفتم برای چی ؟ گفت : تا به شهرمان برویم !!! نمیدانم چه گونه ، ولی به ناگاه دیدم آقا تقي گويي پرواز مي ‌كند و من هنگامي متوجه شدم كه ديدم شهر، و روستاهاي ميان مشهد تا آذرشهر به سرعت از زير پا ي ما میگذرد و پس از اندك زماني خو درا در صحن خانه خود در آذر شهر ديدم ، دقت كردم ديدم آري خانه من است و دخترم در حال غذا پختن است ، آقا تقي می خواست برگردد  دامانش را گرفتم و گفتم به خدا سوگند تو را رها نمیکنم ، در شهر ما ، به تو اتهام بي‌ نمازي و لامذهبي زده‌اند و اينك برایم قطعي شد كه از دوستان خاص خدايي ، از كجا به اين مرحله دست يافتي ؟  چرا نمازهایت را با ما نمی خواندی؟ .......

 او گفت: دوست عزيز چرا تفتيش مي ‌كني؟ باز او را سوگند دادم... تا اينكه تعهد گرفت كه تا زنده‌است به كسي نگويم ، گفت: سيد يونس ، من در پرتو ايمان و خودسازي و تقوا و عشق به اهل بيت (ع) وخدمت به خوبان و درماندگان ، به ويژه با ارادت به امام عصر(عج) مورد عنايت قرار گرفتم و نمازهاي خود را ، هر كجا باشم با طي ‌الارض در خدمت و به امامت آن حضرت(عج) مي‌ خوانم. [1]

.......................................................................................................

[1] - نقل از شيفتگان حضرت مهدي (عج).